Nearer, My God, to Thee

‘Nearer, My God, to Thee’ is een wereldberoemde hymne, waarover gespeculeerd wordt dat het het laatste muziekstuk zou zijn geweest dat gespeeld werd op de zinkende Titanic. De melodie werd in 1856 gecomponeerd onder de titel ‘Bethany’ door de Amerikaanse musicus (en bankier) Lowell Mason (1792-1872). 

In opdracht van de Marinierskapel der Koninklijke Marine schreef Peter Habraken een arrangement van dit werk voor harmonieorkest, speciaal geschikt voor concertuitvoeringen en herdenkingen op binnenlocaties, zoals kerken en concertzalen. De aard van de instrumentatie maakt dit werk minder geschikt voor buitenuitvoeringen en stelt behoorlijke eisen aan de instrument- en klankbeheersing van musici: de melodie wordt bijvoorbeeld soms gespeeld door de fluitsectie in een vrij laag, en daardoor zacht, register. Dat geeft een rijke klank, maar het vraagt veel aandacht voor orkestbalans, zuiverheid, adembeheersing en muzikale lijnen. Als klankwerk is het stuk dan ook bijzonder geschikt voor de meer ambitieuze orkesten en dirigenten. Het notenmateriaal ziet er eenvoudig uit, maar vanwege bovengenoemde uitdagingen is de moeilijkheidsgraad van het stuk toch geclassificeerd als niveau 4.

“De werken van Peter Habraken onderscheiden zich door een doordachte werkwijze en eigen visie. Zijn lezing van ‘Nearer, My God, to Thee’ mag in het verlengde hiervan zeker genoemd worden en zou niet misstaan in de bibliotheek van elk respectabel orkest. Ik kijk uit naar zijn toekomstige composities, en volg met plezier zijn muzikale reis, mijn allerbeste wensen begeleiden hem hier immers bij.”

Harmen Cnossen (voormalig chef-dirigent van de Marinierskapel, tevens gastdirigent tijdens de wereldpremière op 2 maart 2026 bij het Vrijheidsconcert in de Nieuwe Kerk te Katwijk aan Zee).